دوروز پیش تقویم  سال جدید  اومد تو خونه  ی ما حوصله  روزشماری رو  ندارم  که  ببینم کی بهار میشه  و  از این  حرفا...خیلی وقته  که  به  زمان کاری ندارم  و  واسه خودش میگذره..ساعت هم نمیذارم  تا بدونم که  دقیقن چنده تقویمی هم که  تو کیفم  یه وقتایی پیدا  میشه  بیشتر برای یادداشت کارها و خرجاس نه  برای دیدن  روزا....خیلی وقته  که  با  زمان تفاهم ندارم  و میذارم  هر کاری دوس داره بکنه و هر اتفاقی که  دوس داره توش بیفته این  میون اما  یه چیزایی فراموشم  نمیشه  شاخش تولداس تولد  بچه ها  و  دوستام و مخصوصن  خودم.نشد نمیشه  که  یادم  بره چون  همیشه  یه اتفاق  خوبی تو روزای تولد  می افته که  قابل حدس نیس این  لذتی که  دوروز قبل تولد یه  دوست  قدیمی رو  تبریک بگی و اونم  تو اولین  ساعت روز تولدت با  یه اس ام اس مهربانانه بهت  تبریک  بگه  با هیچ هدیه ای تو جهان  قابل مقایسه  نیس. تواین لحظات  کوتاه و  دیردیر چنان  محبتی هست  که قابل تصور نیس حیف اونایی که  با  بدی هاشون کاری کردن  که  شریک این  لحظه ها  نیستن

پ.ن:جوجو نیس و وقت برا درسا هست .شکر.اولی که عالی بود بریم  سراغ  بعدی ها

پ.ن٢:از هرس کردن اطرافیان همین بس که پریدن کم وشاخه ها کمتر شدن و راه  بهتر از قبل دیده  میشه .البته از مزایای اهلی شدن هم  هست