تصویر تو همیشه ترین بود

گوشه.. گوشه.. گوشه های تیز

آرزو — Wed, 10 Mar 2010 14:32:58 GMT

همه جا هس هر جارو که نگاه میکنی لبه ی تیز گوشه تیز نگاه تیز و کلی چیز میز تیز میبینی.

بیرونی ها رو که نمیشه کاریش کرد اما گوشه های تیزداخل رو میشه کمی صیقل داد تا راحت گرد شن و قل بخورن برن یه جایی غیر جاشون.

که هی سیخ نزنن به دل آدم ...که هی آزارت ندن که برسه به مغزت و فکرت و تموم وقتتو بگیره و تا به خودت بیای ببینی که کلی وقت واسه این گوشه ی تیزت گذاشتی

باید که این گوشه های تیز صاف شن و قل بخورن برن یه جایی.....جایی غیر دل آدم

بوی تو پیچیده باز تو این حوالی!

آرزو — Thu, 25 Feb 2010 20:21:51 GMT

چه تارعنکبوتی بسته اینجا.سابقه نداش تو این چن سال اینهمه خلوت باشه این خونه .درس و کار نمیذاره .این فعلن دس گرمی بود.بقیه ش باشه برا بعد.

پ.ن: غرض اعلام زنده بودن بود.بقیه چرا مردن پس؟

لحظه من و تو

آرزو — Thu, 07 Jan 2010 04:55:24 GMT

دوروز پیش تقویم سال جدید اومد تو خونه ی ما حوصله روزشماری رو ندارم که ببینم کی بهار میشه و از این حرفا...خیلی وقته که به زمان کاری ندارم و واسه خودش میگذره..ساعت هم نمیذارم تا بدونم که دقیقن چنده تقویمی هم که تو کیفم یه وقتایی پیدا میشه بیشتر برای یادداشت کارها و خرجاس نه برای دیدن روزا....خیلی وقته که با زمان تفاهم ندارم و میذارم هر کاری دوس داره بکنه و هر اتفاقی که دوس داره توش بیفته این میون اما یه چیزایی فراموشم نمیشه شاخش تولداس تولد بچه ها و دوستام و مخصوصن خودم.نشد نمیشه که یادم بره چون همیشه یه اتفاق خوبی تو روزای تولد می افته که قابل حدس نیس این لذتی که دوروز قبل تولد یه دوست قدیمی رو تبریک بگی و اونم تو اولین ساعت روز تولدت با یه اس ام اس مهربانانه بهت تبریک بگه با هیچ هدیه ای تو جهان قابل مقایسه نیس. تواین لحظات کوتاه و دیردیر چنان محبتی هست که قابل تصور نیس حیف اونایی که با بدی هاشون کاری کردن که شریک این لحظه ها نیستن

پ.ن:جوجو نیس و وقت برا درسا هست .شکر.اولی که عالی بود بریم سراغ بعدی ها

پ.ن٢:از هرس کردن اطرافیان همین بس که پریدن کم وشاخه ها کمتر شدن و راه بهتر از قبل دیده میشه .البته از مزایای اهلی شدن هم هست

خیلی دور / خیلی نزدیک

آرزو — Tue, 29 Dec 2009 16:44:48 GMT

وقتی اینقدر بدی و دورویی میبینم دلم میخواد برم تو دنیای خودمو آدمای دورو برمو هرس کنم

کاش آدمها از اول دانه های دلشان پیدا بود

این شب ها

آرزو — Sat, 26 Dec 2009 18:33:31 GMT

این شبا شبای امتحان ه وخرخونی خیر سرمون. چهارتایی نشستیم و خر میزنیم .در عین اینکه تمرکز کردیم رو درس همه حواسمون م به کارای همدیگه س!کافی ه یکی نخ بده تا بقیه دس بگیرن و یه برک ناخواسته پیش بیاد

شبای قشنگی ه . از درد مشترک این جمع چن سالی گذشته بود که به لطف فلک دوباره جور شد

تازه خبر اینکه:میز تحریرمو از انباری آوردم بیرون!این وقت شب. تمیزش کردمو مشغول م.

یه سری ترانه گلچین کردم تا خونه تا خونه از سکوت در بیاد .تو شلوغی بهتر میشه درس خوند.در مورد ما جواب میده.

پ.ن:پارسال همین موقع انزلی بودم.یادش خوش

ماه مجلس شد!

آرزو — Wed, 23 Dec 2009 18:21:47 GMT

درسومین روز از اولین ماه زمستان ... باز متولد می شوم.

پ.ن:هنوز خاطره بد امروز جلو چشام ه.شوکه م هنوز.بایدکه چشمارو بست و ندید

وقتی باد همه چیز را با خود می برد

آرزو — Wed, 23 Dec 2009 17:43:29 GMT

شجاعت خوبه اما وقتی با وقاحت قاطی میشه نتیجه ش میشه زل زدن تو چشای طرف و شاشیدن به همه چی

وقاحت نگاهت هیچی رو سالم نذاشت از هر بدی بدتر بود .

پ.ن:دوروی واقعی سکه رو باس دید با دیدن روی بد باید که نترسید.این رو همون رویی بود که زودتر از اینها باید دیده میشد

آزادی

آرزو — Thu, 17 Dec 2009 04:21:12 GMT

متن:فرت

پ.ن:بعد تموم شدن ماجراهای مایکل به این نکته رسیدم که عقل هم چیز خوبیه وقتی ازش خوب استفاده شه

زندگی پشت چراغ قرمز

آرزو — Wed, 09 Dec 2009 22:02:24 GMT

درحالت عادی کاری نداریم که زمان چطور میگذره فقط اگر جایی باید بریم نگا میکنیم به ساعت که مبادا دیر برسیم اما نوبت زندگی که میشه بدون دونستن زمان ش میگذرونیم فقط اگر مسیرمون خورد به یه خیابون شلوغو پشت چراغ قرمز معطل شدیم اونوقت قدر ثانیه هارو میدونیم و میریم تو فکر که عجب ثانیه ها در گذرند و ما در غفلت...و ازاین شر و وررا

ولی نعمتی ه معطل موندن پشت این چراغ...لااقل یه اپسیلون به خودمون و زندگیمون فک میکنیم به هست ونیست به بود ونبود افکار فسلفی زیادی این وقتا به ذهن آدم خطور میکنه ..واقعن ی!

پ.ن:این روزا از تکرار خبری نیس...تنوع شلوغی ه.بیکار نیستم ..شکر.

خوشحالم زیاد

آرزو — Thu, 03 Dec 2009 19:37:01 GMT

که فردا جمعه س ت و میشه راحت خوابید بدون اینکه ساعت شیش یهو با صدای آلارم بیدار شی و تو سوز و سرما بزنی بیرون

حالا با خیال راحت تا بوق سگ میتونم قسمت آخر فرار از زندان رو ببینم !

پ.ن:اولش صفحه خالی بود و فقط تیتر...حالا پرش کردم...مث ه جاهای خالی که نباید خالی بمونن...یا شایدم باید اینطوری باشه .....یا شاید باید با چیزای خوب پر شه....کاش میدونستم

پ.ن: یه چیزایی همش وول میخوره تو کله م ...تا وقتی که میشه رو پا ایستاد نباید منظره ی پیزا رو پیدا کرد .. فک کنم لپ مطلب صحبت امشبمون همین باشه ..درسته دوست؟